ROZLUŹNIANIE POWIĘZIOWE

ROZLUŹNIANIE POWIĘZIOWE

Rozluźnianie powięziowe.

 

Powięź to włóknista kolagenowa tkanka łączna, która tworzy w całym ciele sieć napięciową. Przez pokolenia traktowana po macoszemu, jako swego rodzaju opakowanie, które jedynie nadaje kształt poszczególnym narządom. Podczas, gdy dzisiejsza wiedza pozwala spojrzeć na nią jak na złożoną, wielowymiarową strukturę, perfekcyjnie przystosowaną do przenoszenia różnych mechanicznych obciążeń. Ta błoniasta tkanka uczestniczy we wszystkich procesach życiowych. Nie bez przesady można stwierdzić, że zdrowa powięź to zdrowy człowiek!

Postęp wiedzy dotyczący powięzi, jej wpływu na funkcjonowanie ciała, spowodował powrót wielu dawnych sposobów terapii oraz nowych metod leczenia. Odnowa tkanki kolagenowej to powolny proces i odbywa się o wiele wolniej niż w przypadku włókien mięśniowych. Pierwsze efekty dostrzegamy po wielu tygodniach albo miesiącach żmudnego stosowania tych samych technik. Jednak w przeciwieństwie do treningu mięśniowego uzyskany efekt nie zanika tak szybko. Ponadto terapia ta daje spektakularne efekty kliniczne, widoczne – w wydawałoby się – nieodwracalnych zmianach tkankowych. W zasadzie trening powięziowy powinien stanowić uzupełnienie ogólnego treningu ruchowego. Takie warunki sprzyjają przemodelowaniu sieci powięziowej otaczającej całe ciało, a ponadto zwiększają skuteczność w pochłanianiu i rozproszeniu energii kinetycznej, która mogłaby zniszczyć delikatne narządy i struktury.

Jak ważny jest fitness powięziowy?

Do niedawna w fizjoterapii sportowej bardzo mało uwagi poświęcano technikom działania na powięź. Ponieważ trudno znaleźć pozornie prostszą tkankę, stąd uważano ją za nieistotną, zbędną strukturę, która lądowała na prosektoryjnych podłogach podczas sekcji zwłok. Tymczasem pełni ona ogromną rolę w sporcie w związku z różnymi urazami. Terapia powięzi dotyczy różnych ograniczeń w przewlekłym zespole bólowo-przeciążeniowym narządu ruchu i w leczeniu skutków kontuzji sportowych – ścięgien, wiązadeł, torebek stawowych… Ponadto przyczynia się do usprawniania pacjentów neurologicznych i z chorobami narządów wewnętrznych.

Rola treningu powięziowego w sporcie i aktywności ruchowej

Powięź wykazuje możliwości adaptacyjne. Tkanka zmienia swoją strukturę wewnętrzną i przystosowuje do specyficznych wymagań mechanicznych, pod warunkiem, że te obciążenia są odpowiednio duże i występują regularnie. Dostosowuje swój przekrój poprzeczny, a przez to swoja sztywność  do działających na nią sił mięśniowych. Ma to zastosowanie przy wykonywaniu  ruchów elastycznego odbijania. Wykorzystuje się tu bodźce dźwiękowe. Im mniejszy dźwięk towarzyszący odbijaniu się gołych stóp od podłoża podczas podskoków, tym lepiej wykonywane jest ćwiczenie (jak u legendarnych wojowników Ninja). Istotnym czynnikiem jest wyczucie czasu i rytmu. Ruchy elastycznego odbijania pozwalają na bezpieczne przenoszenie dużych obciążeń na powięzi. To dlatego afrykańskie kobiety potrafią nosić duże ciężary na swoich głowach bez specjalnego wysiłku. Umożliwia to uwalnianie energii kinetycznej podczas chodu na zasadzie poruszającego się wahadła. Tu ma znaczenie prędkość takiego ruchu.

Ruchy odbijania mogą zwiększać ryzyko wystąpienia urazu (częściej występują u mężczyzn w średnim wieku). Stąd potrzeba stymulowania powięzi. Świetnym treningiem jest streching czyli ćwiczenia rozciągające. Rozciąganie powinno polegać na odpowiednich ustawieniach kątowych w stawach. Wykonywane systematycznie przez rok wpływa widocznie na zakres ruchomości i wykazuje działanie przeciwzapalne. Istnieje powiązanie między sposobem używania stawu a zmianami degeneracyjnymi – im staw mniej eksploatowany w dostępnym zakresie ruchu, tym skłonność do zmian w kierunku choroby zwyrodnieniowej stawów.

W przypadku zbyt wiotkiej tkanki powięziowej wykonuje się energiczne ćwiczenia oparte na powtarzanych szybkich ruchach. Taki sposób stymuluje miejscowo wytwarzanie kolagenu. Inaczej jest w przypadku tkanki bliznowatej czy zrostów. Tu doskonale się sprawdza piankowy wałek. Ćwiczenia – wykonywane w sekwencji  bardzo powolnych ruchów –  przetaczania (walcowania) z jego użyciem –  zwiększają zakres ruchomości oraz zmniejszają sztywność naczyniową. Te niewielkie i płynne ruchy ścinająco-rozciągające oddziaływują na leczoną tkankę.

Obejmująca całe ciało sieć powięziowa pełni rolę narządu czucia (poprzez obecność nerwowych zakończeń). Wykazuje działanie przeciwbólowe na poziomie rdzenia kręgowego. Spowodowane jest to stymulacją mechaniczną na pewien typ neuronów. Może być to kluczowym czynnikiem terapeutycznego wykorzystania tego mechanizmu.

Praca z powięzią ma duże znaczenie w leczeniu schorzeń narządu ruchu. Jej działanie w dużej mierze zależy od odpowiedniego nawodnienia. Doskonale w tym przypadku sprawdzają się ćwiczenia rozciągające – działające na strukturę powięzi i płyny wewnątrzkomórkowe. Techniki stymulacji powięzi skutkują rozluźnieniem, dają możliwość skuteczniejszego pozbycia się bólu.

Serdecznie zapraszamy w każdy wtorek na godzinę 20.15 na rozluźnianie powięziowe z Mileną.